عبدالله بن علی کاشانی

[ویکی فقه] شمس الدین یا جمال الدین ابوالقاسم عبدالله بن علی بن محمد ابی طاهر کاشانی (القاشانی و گاه نیز کاشی)، مورخ، نویسنده و از خانواده هنرمندی بود که اکثر آن ها در کاشی کاری ماهر و استاد بوده اند.
خود جمال الدین از این حرفه (کاشی کاری) اطلاعاتی کافی داشت؛ ولی به کارهای دیوانی و مشاغل ادبی و علمی پرداخت و به خدمت سلاطین ایلخانی درآمد.تاریخ ولادت او دقیقا مشخص نیست. وی شیعه مذهب بوده و در شمار صاحب قلمان روزگار ایلخانان ایران، به ویژه حلقه دانشمندان و تاریخ نگاران دستگاه رشیدالدین فضل الله همدانی (۷۱۸ ۶۴۵ ق)، وزیر غازان خان و سلطان محمد خدابنده، قرار دارد، از این رو در کنار امور دیوانی به کار تاریخ نگاری نیز پرداخته است و آن چه نام او را جاودان ساخته، نوشته ها و ادعاهای بحث انگیز وی در زمینه تاریخ مغول و ایلخانان می باشد.پس از مرگ خواجه رشیدالدین، کاشانی در مقدمه کتاب خود به نام «تاریخ اولجایتو» که برای گنجانیده شدن، در کتاب «جامع التواریخ» خواجه در نظر گرفته شده بود، مدعی شد که همه «جامع التواریخ» از اوست و خواجه کار او را به خود نسبت داده است. بحث جنجالی و پردامنه بر سر درستی و نادرستی ادعای وی در این زمینه، موضوعی کهنه و قابل بحث است.
آثار
از جمله آثار وی عبارتند از:۱- عرایس الجواهر و نفایس الاطایب.۲- زبده التواریخ.۳- کشف الظنون.
عناوین مرتبط
تاریخ اولجایتو (کتاب)
منبع
...

💡 پس از آن شاهد خاندانی با ریشه محلی به نام ناصروندان هستیم که از لاهیجان بر بیه پیش حکومت می‌کردند. داستان ریشه گرفتن آن‌ها از ناصر الدوله بن سبکتگین برادر محمود غزنوی که در تاریخ الجایتوی عبدالله بن علی کاشانی نقل شده کاملاً خیالی ست و نام ناصروند آشکارا به یک ارتباط واقعی یا فرضی با تصدی ناصرالدین الاطروش بر قدرت مربوط است. در زمان هولگو ایلخان مغول، جمال الدین شلوک بن شلوک نصیروند در لاهیجان حکم می‌راند، چند دهه بعد در دوره الجایتو خاندان به دو شاخه شلوک بن سالار در کوتم و نوپادشاه در لاهیجان تقسیم کرد. این آخری وقتی ایلخانیان به گیلان آمد در لاهیجان در ۷۰۶ تسلیم او شد و دختر یکی از فرماندهان مغول را گرفت و بر دیگر شاهزادگان گیلان سروری گرفت. رشید الدین ثروت و اعتبار نوپادشاه در این زمان شهادت می‌دهد.