فثبطهم

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ثبط (۱ بار)ف (۲۹۹۹ بار)هم (۳۸۹۶ بار)
«ثَبَّطَهُمْ» از مادّه «تَثْبیط» به معنای توقیف و جلوگیری از انجام کار است.
حبس. بازداشتن. لیکن خدا خروج آنها را مکروه داشت پس از آن، بازشان داشت. آن فقط یکبار در قرآن آمده ثلاثی و تفعیل آن یک بار در قرآن آمده ثلاثی و تفعیل آن هر دو متعدی است (اقرب).

💡 (ولكن كره الله انبعائهم فثبطهم ) يعنى خداوند بخاطر نفاقشان و براى اينكه برتو و بر مؤ منين منت بگذارد آنها را موفق به جهاد نكرد و اجازه تخلفشان را داد تا در ميانسپاهيان با ايمان القاء مفسده نكنند و جمع مؤ منان رامبدل به تفرقه و وحدت كلمه آنان را مبدل به اختلاف نسازند.

💡 و ظاهرا مراد از جمله (ليخرجن ) خروج به سوى جهاد باشد، چون در عده اى از آياتنيز به اين معنا تصريح شده، مانند آيه (و لو ارادوا الخروج لاعدوا له عده و لكن كرهالله انبعائهم، فثبطهم و قيل اقعدوا مع القاعدين، لو خرجوا فيكم ما زادوكم الا خبالا).