سحب

سحب. [ س َ ] ( ع مص ) کشیدن چیزی را برزمین. ( اقرب الموارد ). کشیدن. ( ترجمان القرآن ) ( المصادر زوزنی ) ( دهار ). || سخت خوردن. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). نیک خوردن طعام. ( دهار ) ( تاج المصادر بیهقی ). || سخت آشامیدن. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). نیک خوردن شراب. ( دهار ) ( تاج المصادر بیهقی ). || گستردن. || روان شدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
سحب. [ س ُ ح ُ ] ( ع اِ ) ج ِ سحاب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ): و ماتری من السحب و غیرها فانما هی من ابخرة. ( حکمت الاشراق ص 188 ).

= سحاب

( اسم ) جمع سحاب ابرها.
کشیده چیزی را. یا سخت آشامیدن

[ویکی الکتاب] معنی یُسْحَبُونَ: بر روی زمین کشیده می شوند (کلمه سحب به معنای کشاندن چیزی بر روی زمین است)
تکرار در قرآن: ۱۱(بار)
کشیدن. مثل کشاندن دامن و کشاندن انسان بر رویش و سحاب به معنی ابر از آن است که باد آن را می‏کشد و یا آن آب را می‏کشد و یا در رفتنش کشیده می‏شود (مفردات).. روزی که بر رویشان در آتش کشیده شوند. در نهج البلاغه خطبه 180 در وصف باری تعالی فرموده «وَ یَعْلَمُ مَسْقَطَ الْقَطْرَةِ وَ مَقَرَّها وَ مَسْحَبَ الذَّرَّةِ وَ مَجَرَّها» محل سقوط قطره باران و قرارگاه آن را می‏داند، مکان کشیده شدن موچه و جاریگاه آن را داناست. مسحب ظاهراً اسم مکان است نه مصدر میمی.

💡 آصف حاتم سخا، احنف سحبان بیان یحیی خالد عطا، جعفر هارون شعار

💡 ملک حشم ملکا محتشم که قادر فرد ز لطف بر سخنش اقتدار سحبان داد

💡 ای باد صبحدم گذری کن ز راه لطف بر خاک آستانه سحبان روزگار

💡 غنچه از نسبت سحبان بسخن عار کند گر کنم طرز سخن باد صبا را تعلیم

💡 چون تو سوار اسب فصاحت شدی اگر سحبان بود پیاده دود از پس غبار