سبک جان

سبک جان. [ س َ ب ُ ] ( ص مرکب ) زودگذر. فانی:
در خانه مرده دل چرا بستی
کو خاک گران و تو سبک جانی.ناصرخسرو.

زود گذر فانی

💡 سبک جان فشانند اطفال امکان که بر دیده بندند خواب گران را

💡 دراز گشت مقامت در این رباط کهن گران شدی و سبک جان بدی تو از اول

💡 بشارت باد ای عاشق که یار آمد بمهمانی سبک جان را نثارش کن مکن دیگر گرانجانی

💡 تو دستم بگیری به دستی که کندی سبک جان‌تر از کاه کوه گران را

💡 چه کند آهوی مسکین که سبک جان ندهد؟ شهسواران که به دنباله آهو باشند