برفته

برفته. [ ب ِرَ ت َ / ت ِ ] ( ن مف / نف ) نعت مفعولی از برفتن در همه معانی. || درگذشته. متوفی:
از برفته همه جهان غمگین
وز نشسته همه جهان دلشاد.( از تاریخ بیهقی ).رجوع به رفتن و رفته شود.

نعت مفعولی از برفتن در همه معانی یا در گذشته.

💡 در سرای ترا هر سحر چو فراشان برفته خاک بمژگان خویش و آب زده

💡 یکی برفته باقبال و شوکت و تمکین یکی بیامده با فتح و نصرت و تایید

💡 ما بی‌تو نیستیم و توی ما پس از چه روی گوییم گاه حاضر و گاهی برفته‌ای

💡 آن نه روی است ماه دو هفته است وان نه قد است سرو برفته است

💡 کار همه دنیا بمرادت شده گیر پس عمر برفته و اجل آمده گیر

💡 برفته است با مرد جاسوس دوش دژم گشت و از درد بر زد خروش