ببلاوی
لغت نامه دهخدا
ببلاوی. [ ب ِ ] ( اِخ ) علی بن محمدبن احمد... الحسینی المالکی الببلاوی. خطیب مسجد حسینی و یکی از علمای معروف متولد بسال 1251 هَ. ق. در ببلاو. او نقیب سادات مصر بود و سپس جزء مشایخ ازهر قرار گرفت. ( 1320 ) و درسال 1323 درگذشت. او راست: الانوار الحسینیة علی رسالة المسلسل الامیریه و این کتاب شرحی است بر حدیث مسلسل در روز عاشوراء. و رجوع به معجم المطبوعات شود.
ببلاوی. [ ب ِ ] ( اِخ ) محمد علی. از مؤلفان بزرگ مصری متولد بسال 1279هَ. ق. و رجوع به معجم المطبوعات ذیل ببلاوی شود.
ببلاوی. [ ب ِ ] ( اِخ ) محمودبن علی بن محمد. ازمدرسان مسجد حسینی متولد بسال 1297 هَ. ق. او راست: التاریخ الحسینی. و رجوع به معجم المطبوعات شود.
جمله سازی با ببلاوی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ببلاوی معاون عصام شرف، نخست‌وزیر دولت موقت مصر پس از سقوط حسنی مبارک بود که پس از آن به عنوان وزیر مالی وی انتخاب شد.
💡 ببلاوی همچنین معاون سابق رئیس حزب جبهه دموکراسی و مشاور صندوق پول عرب در ابوظبی بود
💡 ببلاوی استاد دانشگاه عین شمس، قاهره و اسکندریه و همچنین استاد دانشگاه کالیفرنیا آمریکا، سوربن فرانسه بود و در امور اجرایی مشاور وزیر برنامه‌ریزی مصر، مشاور وزیر مالی کویت، معاون دبیرکل سازمان ملل، دبیر اجرایی کمیته اقتصادی و اجتماعی آسیای غربی بود.
