لغت نامه دهخدا
گیتی دار. ( نف مرکب ) دارنده گیتی. صاحب و قابض گیتی. گیتی آرای و گیتی بان که به معنی پادشاه باشد. ( از بهار عجم ) ( آنندراج ). مالک عالم و پادشاه. ( ناظم الاطباء ):
ز جمله ملکان جهان که داند کرد
هزار یک زان کان شهریار گیتی دار.فرخی.امیر غازی محمود سیف دولت و دین
خدایگان جهانگیر شاه گیتی دار.مسعودسعد.بلندهمت و بسیاردان و اندک سال
جهان گشای و ممالک ستان و گیتی دار.کمال اسماعیل ( از آنندراج ).جاودان گیتی به حکم شاه گیتی دار باد
جایگاه بدسگال شاه گیتی، دار باد.کمال اسماعیل ( از آنندراج ).