گل و شل

گل و شل. [ گ ِ ل ُ ش ُ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) در تداول عامه، بر زمین پر گل و لای اطلاق شود و کلمه شل بمعنی روان خلاف سفت است، چنانکه پس از آمدن باران گویند: کوچه گل و شل است.

در تداول عامه بر زمین پر گل و لای اطلاق شود و کلم. شل بمعنی روان خلاف سفت است چنانکه پس از آمدن باران گویند کوچه گل و شل است.

💡 کاش پیوسته گل و سبزه و صحرا باشد گلرخان را سرِ گلگشت و تماشا باشد

💡 خانه‌های کاهگلی اندخوی گنبدهایی از گل و آجر دارند. در این شهر یک کارخانه دباغی وجود دارد.

💡 دختر عموى حسين با چنگ از دهان او گل و لاى را بيرون مى كشد. شايد دوست ندارد، دهانكودكى كه ممكن است مرده باشد پر از گل و لاى باشد.

💡 گر همه روی زمین شد گل و گلزار چه حظ یار چون نیست مرا با گل و گلزار چه کار

💡 گل و بلبل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.

💡 می‌زد کلاله بر گل و هر لحظه می‌شکست بر من به عشوه گوشهٔ بادامِ نیم‌خواب