کمین اور

( کمین آور ) کمین آور. [ ک َ وَ ] ( نف مرکب ) کمین دار. آنکه کمین می سازد و در کمین می نشیند. ( ناظم الاطباء ). خداوند کمین. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به کمین و کمین آوردن شود.

( کمین آور ) کمین دار. آنکه می سازد و در کمین می نشیند. خداوند کمین

💡 ز که دیده بان نعره برداشته کمین آوران گوش بفراشته

💡 تو بر رای شیران کمین آوری ببین تاکنون چون کنم داوری

💡 که سام دلاور شده چیره‌دست کمین آوران را سرآورده پست

💡 چو اسپ از پی آهوان تاختند کمین آوران گردن افراختند

💡 مبادا کمین آوران از کمین بگیرندشان از پی خون به کین