پاره خوار

پاره خوار. [ رَ / رِ خوا / خا ] ( نف مرکب ) آنکس که پاره ستاند. آنکس که رشوت گیرد. رشوت خوار:
فیل بچه میخوری ای پاره خوار
هم برآرد خصم فیل از تو دمار.مولوی.

( ~. خا ) (ص فا. ) آن که رشوه گیرد.

رشوه خوار، رشوه گیر.

آنکس که پاره ستاند

آن که رشوه گیرد.

💡 بهر خواری بس که سرگرم تلاشم کرده‌اند پاره‌ای نزدیک در هر دورباشم کرده‌اند

💡 طبق وعده هند، وحشى شكم حمزه را پاره كرد و جگر او را بنزد هند آورد. او جگر را بدندانگرفت اما نتوانست آنرابخورد؛ از اين جهت به هند جگر خوار معروف شد.