رابطه شیعه با قران

[ویکی فقه] رابطه شیعه با قرآن. بعضی کوته نظران به شیعه تهمت زده اند که قرآنی مختص به خود دارند در حالی که شیعه در تمام مراحلی که قرآن کنونی در دست ما قرار گرفته نقش اول را دارا بوده است.
مـطـرح کـردن این بحث از آن جهت است که در برخی سخنان کوته نظران و فاقد اندیشه آزاد که ترجیح می دهند از اسلاف خود پیروی کنند، تهمت های ناروا که حاکی از حقد و کینه توزی دیرینه است یافت می شود لذا ضرورت دفع تهمت ایجاب نمود تا اندکی درنگ کرده، موضع امتی بزرگ را که گناهی نداشته جز تمسک به ولای خاندان نبوت، روشن سازیم آری گناهی جز عمل به وصیت پیامبر و اجابت قرآن کریم نداشته اند!. (مانند حدیث ثقلین و حدیث سفینه و آیه (قل لا اسالکم علیه اجرا الا المودة فی القربی) برخی ناآگاهان به شیعه نسبت داده اند که مصحفی خاص خود دارند و آن را (المصحف الشیعی) مـی نامند! در حالی که شیعه خود در طول حیات خویش چنین موضوعی را نشنیده است گـروهـی از مـحققان متاخر در برابر این ادعا شدیدا اعتراض کرده اند، که مهم ترین آنان گلدزیهر است او علاقه خاص شیعه را نسبت به نص رسمی قرآن که در دست مسلمانان است، تـشـریـح و تـایـیـدمـی کـنـد
← علاقه شیعه به نص قرآن کنونی
۱. ↑ شوری/سوره۴۲، آیه۲۳.
سایت اندیشه قم، برگرفته از مقاله «رابطه شیعه با قرآن»، تاریخ بازیابی شنبه ۱۲/۲۵/ ۱۳۹۴
...

💡 معتزله مرتکب گناه کبیره را فاسق، و مستحق عقاب دائمی می‌دانستند؛ اما متکلمان شیعه با این نظریه مخالف بودند. از نظر آنان دلیل عقلی برای دوام عقاب مرتکب کبیره وجود ندارد، علاوه بر این، مؤمنی که مرتکب گناه کبیره باشد، چه بسا مورد عفو قرار گیرد و عقاب او بنا به فضل الاهی ساقط شود.

💡 مندرجات میزان بیشتر مقالات سیاسی، انتقادی، آثار منظوم و منثور ادبی و کاریکاتورهای سیاسی بود. قصیده مفصل خاوری در رثای مرگ آخوند خراسانی مرجع شیعه با مطلع

💡 اهل حدیث از مذهب اهل سنت و اخباریون از مذهب شیعه با به‌کارگیری عقل مخالفند. اما در در مذهب شیعه اثنی عشری در علم اصول فقه عقل به عنوان یکی دیگر از ادلّه استنباط احکام‌شرعی و قوانین حقوقی علاوه بر قرآن و سنت و اجماع پذیرفته شده‌است.

💡 اسدالله بیات زنجانی از مراجع شیعه با استناد به روایاتی از جعفر صادق که در باب ۱۶ وسائل‌الشیعه از ابواب «من یصح منه الصوم» آمده است، فتوا داده که کسانی که روزه می‌گیرند ولی تاب و تحمل تشنگی را ندارند، فقط به اندازه‌ای که جلوی تشنگی‌شان را بگیرد می‌توانند آب بنوشند و در این حالت روزه‌شان باطل نبوده و قضا هم ندارد.