دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] تهدید خدا به افشاگری (قرآن). خداوند به منافقان، مبنی بر نزول سوره ای در افشای نیات درونی آنان هشدار داده بود.
یحذر المنـفقون ان تنزل علیهم سورة تنبئهم بما فی قلوبهم...( منافقان از آن بیم دارند که سوره ای بر ضدّ آنان نازل گردد، و به آنها از اسرار درون قلبشان خبر دهد. بگو: « استهزا کنید! خداوند، آنچه را از آن بیم دارید، آشکار می سازد!») (جمله «یحذر المنافقون» خبر در مقام انشا است.)
گمان اشتباه منافقان
منافقین این معنا را می دیدند که آنچه و یا بیشتر آنچه که از اسرار خود از رسول خدا (صلی الله علیه و آله ) پنهان می دارند و در فاش نشدنش سعی بلیغ بکار می برند و کفر و نفاق و حرفهای مفت و خرده گیریها و استهزاءها که به خیال خود پنهانش می دارند به رسول خدا (صلی الله علیه و آله ) می رسد و آنجناب از آن اسرار خبر دارد و در ضمن آیات قرآن به مردم هم می رساند، چیزی که هست رسول خدا (صلی الله علیه و آله ) آن را وحی آسمانی می داند ولی منافقین که قطعا ایمان به وحی نازل شده توسط روح الامین نداشتند پیش خود می گفتند در میان ما جاسوسی وجود دارد که حرفهای ما را برای او نقل می کند، و او هم به صورت کتابی آسمانی برای مردم می خواند و مردم را از اسرار شبکه ما خبردار می کند.
افشای کینه منافقان
خداوند به منافقان، مبنی بر فاش ساختن کینه های آنان و شناساندن آن ها به پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم هشداد داد. ام حسب الذین فی قلوبهم مرض ان لن یخرج الله اضغـنهم•(آیا کسانی که در دلهایشان بیماری است گمان کردند خدا کینه هایشان را آشکار نمی کند؟!) ولو نشاء لارینـکهم فلعرفتهم بسیمـهم ولتعرفنهم فی لحن القول...(و اگر ما بخواهیم آنها را به تو نشان می دهیم تا آنان را با قیافه هایشان بشناسی، هر چند می توانی آنها را از طرز سخنانشان بشناسی؛ و خداوند اعمال شما را می داند!)
