امامان اهل الذکر

[ویکی فقه] زیارت جامعه کبیره متن بلند امام شناسی شیعی است؛ وما در این مقاله برآنیم تا فراز اهل الذکر، را در این دعای شریف مختصرا شرح کنیم؛ ان شاءالله.:«اَلسَّلامُ عَلَی الاَْئِمَّه الدُّعاه... وَاَهْلِ الذِّکْرِ... »:«سلام بر امامان دعوت کننده (بحق)... و سلام بر شما امامان که اهل ذکر هستید...»
ترکیب أهل الذکر فقط دو بار در قرآن کریم به کار رفته است:۱. «و ما ارسلنا من قبلک الا رجالاً نوحی الیهم فسئلوا اهل الذکر ان کنتم لاتعلمون بالبیّنات و الزّبرو انزلنا الیک الذکر لتبین للناس ما نزّل الیهم و لعلهم یتفکرون». و پیش از تو جز مردانی که به آنها وحی می کردیم نفرستادیم اگر نمی دانید از آگاهان بپرسید(تا تعجب نکنید از اینکه پیامبر اسلام (ص) از همین مردان برانگیخته شده است).از آنها بپرسید که از دلائل روشن و کتب آگاهند و ما این قرآن را بر تو نازل کردیم تا آنچه را که به سوی مردم نازل شده برای آنها روشن سازی و شاید اندیشه کنند.؛۲. «وَمَا أَرْ سَلْنَا قَبْلَکَ إِلَّا رِ جَالًا نُّوحِی إِلَیْهِمْ فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِن کُنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ». ما پیش از تو، جز مردانی که به آنان وحی می کردیم، نفرستادیم! (همه انسان بودند، و از جنس بشر !) اگر نمی دانید، از آگاهان بپرسید.
معنای اهل ذکر
بسیاری از مفسرین اهل ذکر را در اینجا به معنی علمای اهل کتاب گرفته اند زیرا سؤال در باره پیامبران و رسولان پیشین و اینکه آنها مردانی از جنس بشر با برنامه های تبلیغی و اجرائی بودند. و به هنگام نزول قرآن آنها که با کتاب سر و کار داشتند علمای یهود و نصاری بودند. آیه می گوید بروید از آنها بپرسید تا باور کنید که ارسال رسل و انزال کتاب از کارهای عادی خداست. آنها با آنکه به اسلام و قرآن عقیده ندارند ولی عادی بودن رسالت آنها را از جانب خداوند تصدیق خواهند کرد. در آیه ای دیگر خطاب به پیامبر ولی در حقیقت خطاب به دیگران آمده است «فان کنت فی شک مما انزلنا الیک فاسئلوا الذین یقرؤن الکتاب من قبلک لقد جاءک الحق من ربک فلا تکونن من الممترین». و اگر در آنچه بر تو نازل کردیم تردیدی داری از کسانی که پیش از تو کتاب آسمانی را می خوانند بپرس به یقین حق از طرف پروردگار تو رسیده است بنابراین هرگز از تردید کنندگان مباش. آیه شریفه می گوید اگر در حقانیت پیامبر(ص) شک دارید نشان های او را که در کتابهای پیشین مانند تورات و انجیل نازل شده از اهل کتاب بپرسید.
شأن نزول
...

💡 رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله معرّف خلفاى خود را در اين حديث راوى حديث و سنّتقرار داده و اين گونه صفات مناسب امامان اهل البيت نيست و در هيچ حديثى تحت اين عنوانمعرفى نشده اند؛ زيرا آنان داراى صفاتى عاليتر و مشخصاتى بالاتر از اين مى باشندو خود سرچشمه علم و معرفت به احكام الهى هستند.

💡 امامان اهل بيت عليهم السلام با دانش برترى كه داشتند، پيشاپيش غيبت امام مهدى (عج اللهتعالى فرجه الشريف ) را خبر دادند و اين نقشه عباسيان راباطل نمودند. به همين جهت خبر ولادت امام مهدى (عج الله تعالى فرجه الشريف ) مخفىنگه داشته شد و تنها برخى از خواص شيعه به اين موضوع آگاه بودند.

💡 وجود چنين مقامى براى پيامبران الهى به ضرورت دين و صريح قرآن كريم ثابت وحتمى است و براى امامان اهل البيت عليهم السّلام و نيز فاطمه زهراء عليها السّلام طبقاخبار و اعتقاد شيعه نيز ثابت است.

💡 در زمان حكومت بنى اميه بر اثر حركت خصمانه ايشان با امامان اهل بيت (ع ) و پيروان آنها، پيوستگى راويان حديث با كسانى كه مستقيما آنها را از معصوم گرفته اند گسيخته است؛ تا اينكه در زمان حضرت امام جعفر صادق (ع ) كتاب ديات را، كه از گذشتگان خود به ايشان رسيده بود، به منظور تاءييد صحت آن به آن حضرت، و پس از وى به حضرت امام رضا (ع ) عرضه داشته اند.

💡 و اين حديث آنمرحوم را به تعجب در نياورده، مگر بخاطر اينكهمشتمل است بر تنزيه انبياء، و آن مرحوم در اصولى كه در حديث مزبور مسلم گرفته شده، دقت نكرده، و گرنه متوجه ميشد كه با مذهب ائمهاهل بيت سازگار نيست، چون مذهب امامان اهل بيت اين است كه صدور نافرمانى از انبياءبخاطر اينكه معصومند، هم قبل از نبوت آنان محال است، و هم بعد از نبوت، همنافرمانيهاى صغيره، و هم كبيره.

💡 مؤ لف: در اين حديث معناى حفظ به حدى تعميم داده شده كهشامل ترك ازدواج با غير عفيفه هم شده است، و اين دو روايت به طورى كه ملاحظه مىفرماييد متعه را نكاح و ازدواج خوانده است و از نظر روايات بى شمارى مطلب همين طوراست، و مبناى فقه امامان اهل بيت (عليهم السلام ) هم بر همين است.