اغاجی

( آغاجی ) آغاجی. ( اِخ ) آغاچی. امیرحسن علی بن الیاس آغاجی بخاری. از امراء سامانیه، معاصر نوح بن منصور سامانی. شاعر مشهور ایران، و او در هر دو زبان فارسی و عربی شعر گفته و ممدوح دقیقی شاعر بوده است.
اغاجی. [ ] ( اِخ ) امیر ابوالحسن علی بن الیاس. از امرای دوره سامانی که از جمله شعرا نیز بود. وی شاید پسر الیاس بن اسحاق بن احمد سامانی باشد که در بخارا و بلخ می زیست. ( از تاریخ ادبیات دکتر صفا ج 1 ص 179 ). و رجوع به اغجی و آغاجی و اغچی شود.

( آغاجی ) [ تُر. ] (اِ. ص. ) حاجب، پرده دار، آنکه بدون اجازه می توانست بر شاه وارد شود.

( آغاجی ) حاجب، پرده دار، و مقرب پادشاه که در همۀ اوقات می توانسته به حضور سلطان برود و واسطۀ میان شاه و مردم باشد، حاجب، پرده دار دربار پادشاه، ترخان.

( آغاجی ) ابوالحسن علی بن الیاس بخارایی از امیران عهد سامانی معاصر نوح بن منصور سامانی و دقیقی شاعر است. وی در شعر پارسی و تازی هر دو دست داشت.
( اسم ) حاجب و خاص. پادشاه کهوسیل. رسانیدن مطالب و رسایل بین پادشاهان و امیران و اعیان دولت بود. این کلمه در دربارهای مشرق ایران در قرنهای چهارم و پنجم مصطلح بوده است.
امیر ابو الحسن علی بن الیاس از امرای دوره سامانی که از جمله شعرا نیز بود.

💡 زیارتگاه‌های آلما آغاجی، گه بابا و مقبره سید اسماعیل حسینی، زیارتگاه‌های روستای زاویه سکمن آباد هستند.

💡 باروت آغاجی (زنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زنجان در استان زنجان ایران است.

💡 تپه پیر آغاجی مربوط به سده‌های اولیه دوران پس از اسلام است و در شهرستان مشگین‌شهر، بخش مرکزی، دهستان آلنی، روستای آلنی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۹۰۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.