لغت نامه دهخدا
اشراق اصفهانی. [ اِ ق ِ اِ ف َ ] ( اِخ ) عبدالرزاق پسر حاج سیدمحمد.از شاعران عهد ناصرالدین شاه قاجار بود. مدتی در اصفهان و تهران با قلندران میزیست و شمع محفل آنان بود.سرانجام آهنگ هندوستان کرد و چندی در شیراز در منزل رضاقلیخان هدایت ( متوفی در حدود 1290 هَ. ق. ) اقامت گزید و آنگاه به هندوستان رفت. این بیت از اوست:
ازخدابرگشتگان را کار چندان سخت نیست
سخت کار ما بود کز ما خدا برگشته است.
رجوع به آتشکده ص 170 و مجمعالفصحاج 2 ص 7 و 62 و ریاض العارفین ص 166 و ریحانةالادب شود.
اشراق اصفهانی. [ اِ ق ِ اِ ف َ ] ( اِخ ) میرمحمدباقر معروف به میرداماد فرزند شمس الدین محمد. اصلاً از مردم استرآباد ولی موطنش اصفهان بود. علاوه بر مراتب علمی شعر نیز می سرود و اشراق تخلص میکرد. از عالمان معاصر شاه عباس ماضی بود. وفاتش بسال 1040 یا 1041 یا 1042 هَ. ق. است. از اشعار اوست:
تجهیل من ای عزیز آسان نبودبی از شبهات محکم تر از ایمان من ایمان نبودبعد از حضرات مجموع علوم ابن سینا دانم با فقه و حدیث وینها همه ظاهر است و پنهان نبودجزبر جهلات و رجوع به داماد ( میرمحمدباقر... ) و اسماء المؤلفین ج 2 ص 276 و ریحانة الادب شود.
