دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] بَرْدَعی، ابوبکر محمدبن عبداللّه، فقیه اصولی، از خوارج قرن سوم و چهارم است.
او را به بَرْدَعه (نام کنونی: بَردَه در جمهوری آذربایجان) نسبت داده اند.
عبدالکریم بن محمد سمعانی، الانساب، ج۲، ص۱۵۲ـ ۱۵۵، ج ۲، چاپ عبدالرحمن بن یحیی معلمی یمانی، حیدرآباد دکن ۱۳۸۳/ ۱۹۶۳.
این آثار از اوست: ۱) الاحتجاج علی المخالفین؛ ۲) الاذکار و التحکیم؛ ۳) الامامة؛ ۴) الأیمان و النّذر؛ ۵) التّبصّر للمتعلّمین؛ ۶) تحریم السّکر؛ ۷) تذکرة الغریب فی الفقه؛ ۸) الجامع فی اصول الفقه؛ ۹) الدّعاء؛ ۱۰) الرّد علی المخالفین فی الفقه؛ ۱۱) الرّد علی من قال بالمتعة؛ ۱۲) السنّة الجماعة؛ ۱۳) المرشد فی الفقه؛ ۱۴) الناسخ و المنسوخ فی القرآن؛ ۱۵) الناکثین؛ و ۱۶) نقض کتاب ابن الراوندی فی الامامة.
ابن ندیم، کتاب الفهرست، ج۱، ص۲۹۵، چاپ رضا تجدد، تهران ۱۳۵۰ ش.
(۱) ابن ماکولا، الاکمال، چاپ عبدالرحمن بن یحیی معلمی یمانی، حیدرآباد دکن ۱۳۸۱ـ۱۳۸۶.
(۲) ابن ندیم، کتاب الفهرست، چاپ رضا تجدد، تهران ۱۳۵۰ ش.
(۳) اسماعیل بغدادی، هدیة العارفین: اسماء المرجوع کنید به لفین و آثار المصنفین، ج ۲، در حاجی خلیفه، کشف الظنون عن اسامی الکتب و الفنون، ج ۶، بیروت ۱۴۰۲/۱۹۸۲.
(۴) دایرة المعارف فارسی، به سرپرستی غلامحسین مصاحب، تهران ۱۳۴۵ ش.
(۵) خیرالدین زرکلی، الاعلام، بیروت ۱۹۸۶.
(۶) عبدالکریم بن محمد سمعانی، الانساب، ج ۲، چاپ عبدالرحمن بن یحیی معلمی یمانی، حیدرآباد دکن ۱۳۸۳/ ۱۹۶۳؛
