زشت کرداری

زشت کرداری. [ زِ ک َ / ک ِ] ( حامص مرکب ) عمل زشت کردار. بدکرداری:
ز خوبان هرکه را بیش آزمائی
از او جز زشت کرداری نیاید.خاقانی.رجوع به زشت کردار، زشت و دیگر ترکیبهای آن شود.

عمل زشت کردار بد کرداری

💡 آن‌هایی که کج اندیشی برگزینند، بدگفتاری و زشت کرداری به وجود می‌آورند برخلاف قانون اَشا گام بر می‌دارند و براساس فرایند کنش و واکنش نتیجهٔ رفتار خود را دریافت خواهند کرد.