انزار

«انزار» واژه‌ای عربی است و به معنای «تنبیه، هشدار، اخطار، یا آگاه کردن کسی از خطر یا گناه» به کار می‌رود. در متون دینی و قرآن کریم، «انزار» به معنای «هشدار دادن به مردم نسبت به پیامدهای اعمال ناپسند یا انحراف از مسیر حق» آمده است. این واژه معمولاً با هدف بازدارندگی و هدایت به کار می‌رود و بار معنایی اخلاقی و تربیتی دارد. در متون ادبی عربی، «انزار» می‌تواند به معنای «خبر دادن یا اطلاع دادن از حادثه‌ای» نیز باشد. در فقه و علوم دینی، انذار به‌عنوان وسیله‌ای برای یادآوری حدود الهی و مسئولیت‌های فردی شناخته می‌شود. کاربرد «انزار» در سخنان پیامبران و اهل‌بیت برای یادآوری خطرات معنوی و دنیوی آمده است. این واژه اغلب همراه با مفاهیمی مانند بیم، هشداری و بیداری روحی به کار می‌رود.

لغت نامه دهخدا

انزار. [ اِ ] ( ع مص ) کم گردانیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
انزار. [ ] ( اِخ ) نام جایی است در ترکستان در نزدیکی رود سیحون. ( از حبیب السیر چ سنگی ج 2 ص 10 و 141 ).

فرهنگ فارسی

نام جایی است در ترکستان در نزدیکی رود سیحون.