لغت نامه دهخدا
ابن دقماق. [ اِ ن ُ دُ ] ( اِخ ) صارم الدین ابراهیم بن محمد مصری. وفات 809 هَ.ق. مورخ حنفی مذهب. کتبی چند در تاریخ از او مانده است. و دقماق بترکی پتک و کلوخ کوب را گویند ( تخماق ) و پدر یا یکی از نیاکان او باین لقب مشهور بوده اند. او راست: نظم الجمان در طبقات حنفیه. نزهةالایام در حوادث مصر تا سال 779. عقدالجواهر فی سیرة الملک الظاهر برقوق. الکنوز المخفیة فی تراجم الصوفیة. ترجمان الزمان در قواعد لشکرکشی.فرائدالفوائد در تعبیر خواب. ( کشف الظنون و غیره ).
