ابن ابی یعفور

[ویکی فقه] ابومحمد، عبدالله بن اَبی یَعْفور عبدی کوفی (د ۱۳۱ق /۷۴۹م )، محدث شیعی و از خواص اصحاب امام جعفر صادق (علیه السلام) می باشد.
یکی از اساسی ترین رموز موفقیت، پیروی از انسان های وارسته است، پیروی از افرادی که از عمر کوتاه خویش، بیش ترین بهره ها را بردند و با دور اندیشی خاصی، یک زندگی سراسر موفق و همراه با سعادت برای خود برگزیدند، پیروی از آنان که تحت عنایات پروردگار، به مراتب عالی انسانی راه یافتند و برای تمام عصرها و نسل ها جاویدان ماندند. خداوند در قرآن از چنین افراد باایمان یاد می کند: «لقد کان لکم فیهم اسوه حسنه»
ممتحنه/سوره۶۰، آیه۶.
نجاشی
نجاشی، احمد، ج۱، ص۲۱۳، رجال، بمبئی، ۱۳۱۷ق /۱۸۹۹م.
به گفته نجاشی
نجاشی، احمد، رجال، ج۱، ص۲۱۳، بمبئی، ۱۳۱۷ق /۱۸۹۹م.
...

💡 شماری از مردم از احمد بن محمد از علی بن الحکم از الحسین بن ابو العلاع نقل کرده‌اند که گفته است شنیدم ابوعبدالله چنین می‌گوید: "جفر سفید با من است". راوی گفته است که وی از امامان پرسید "چه چیزی در آن است؟" امام فرمود: "در آن زبور داوود، تورات موسی، انجیل عیسی، صحف ابراهیم، قوانینی که موارد حلال و حرام را توضیح می‌دهد و مصحف فاطمه وجود دارد و معتقد نیستم که در مصحف چیزی از قرآن باشد. در آنست آنچه مردم به ما احتیاج دارند - و ما بکسی احتیاج نداریم - حتی مجازات یک تازیانه و نصف تازیانه و ۱/۴ تازیانه و جریمه خراش در آن هست و جفر سرخ هم نزد من است، عرض کردم: در جفر سرخ چیست؟ فرمود: اسلحه است و آن تنها برای خونخواهی گشوده می‌شود و صاحب شمشیر آن را برای کشتن باز می‌کند. ابن ابی یعفور به حضرتش عرض کرد: اصلحک اللّٰه. پسران حسن او را می‌شناسند؟ فرمود: آری بخدا می‌شناسند، چنان‌که روز و شب را می‌شناسند و تشخیص می‌دهند که این روز است و این شب ولی حسد و دنیاطلبی ایشان را بر سرپیچی و انکار وامی‌دارد و اگر ایشان حق را از راه حق جویند، برایشان بهتر است (اکنون که برای خونخواهی حسین و رفع منکرات با بنی عباس می‌جنگند، هدفشان حق است و مقدس ولی چون این مبارزه باذن امام نیست، برای ایشان خیری ندارد و حقی را از راه باطل به‌دست می‌آورند و گناه انکار و سرپیچی از ما بگردنشان می‌ماند).

💡 همچنین ابن ابی یعفور از محمد باقر نقل می‌کند: