مسرفان

[ویکی فقه] اسراف در لغت به معنای از بین بردن و شکستنِ اعتدال (میانه روی) بوده و به معنای عادت کردن «ضراوه» و تجاوز از حد و یا قرار دادن چیزی در غیر جایگاهش نیز آمده است.
اصطلاحا در مورد انسانی که در افعالش (مقدار یا کیفیت) از حد خود تجاوز ( افراط و زیاده روی) کند، یا در مصرف مال و انفاق بدون در نظر گرفتن اعتدال، تعجیل کند، گفته می شود و چون اسراف گران عادت به زیاده روی دارند، لذا همیشه در امور و افعالشان از حد تجاوز نموده و میانه روی را نقض کرده، و در غیر طاعت الهی قدم برمی دارند که خداوند آن ها را نهی فرموده است.
← اسراف به معنای عام قرآنی
خداوند سبحان در قرآن کریم پیروی از اسراف کاران را نهی فرموده:«و لا تُطِیعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِین» «و فرمان مسرفان را اطاعت نکنید. »یعنی از اعمال و روش زندگی آن ها پیروی نکنید، چرا که اسراف کاران کسانی بودند که از مرز حق تجاوز نموده و از اعتدال خارج شده اند و قرآن اینگونه توصیفشان فرموده:«الَّذِینَ یفْسِدُونَ فِی الْأَرْضِ و لا یصْلِحُون» «همان ها که در زمین فساد می کنند و اصلاح نمی کنند! »
نتیجه اسراف
معلوم است که با افساد، هیچ ایمنی از عذاب نیست، چون انسان وقتی که از اعتدال، انحراف یابد در نهایت نه این که خودش را فاسد می کند، بلکه عالم را هم به تباهی می کشاند. این انسان نمی تواند راه صلاح را تشخیص دهد تا بر آن قوام پیدا کند. به عبارتی، سرچشمۀ فساد، اسراف و نتیجۀ اسراف، فساد است.
معیار سنجش اسراف
...

💡 خداوند ظالمان، مسرفان، دروغگويان و مانند آنها را، طبق صريح آيات قرآن، هدايت نمىكند، ولى به عكس آنهائى كه در راه خدا جهاد و تلاش و كوشش مى كنند و آنهائى كهدعوت پيامبران را مى پذيرند، همه را مشمول الطاف خود قرار داده و در مسير پر فراز ونشيب تكامل و سير الى الله هدايتشان مى كند، ولى گروهاول را به حال خود وا مى گذارد، تا نتيجه اعمالشان دامان آنها را بگيرد

💡 O قرآن درباره مفسدان، مسرفان، گمراهان، جاهلان، جبّاران و... دستور (لاتطع ) و (لاتتّبع ) مى دهد. بنابراين موارد (اطيعوا) بايد كسانى باشند كه از اطاعتشان نهى نشده باشد و اطاعتشان در تضادّ با اوامر خدا و رسول قرار نگيرد.

💡 31 - اى فرزندان آدم ! زينت خود را به هنگام رفتن به مسجد با خود برداريد و بخوريدو بياشاميد و اسراف نكنيد كه خداوند مسرفان را دوست نمى دارد.

💡 ظاهرا مراد از (امر مسرفان ) امر در مقابل نهى است، به قرينه اينكه از اطاعت آن نهىفرموده، هر چند بعضى از مفسرين احتمال داده اند كه به معناى شان باشد. بنا بر اينمراد از اطاعت امر آنان تقليد عاميانه و پيروى كوركورانه ايشان، دراعمال و روش زندگى است، آن روشى كه آنان سلوكش را دوست مى دارند.

💡 9 - سـپـس وعـدهـاى را كه به آنها داده بوديم وفا كرديم، آنها و هر كس را ميخواستيم (ازچنگال دشمنانشان ) نجات داديم، و مسرفان را هلاك نموديم.

💡 O قرآن وسيله هدايت همه مردم است؛ (هدىً للنّاس )(103) همانند خورشيد بر همه مى تابد، ولى تنها كسانى از آن بهره مى جويند كه فطرتِ پاك داشته و در برابر حقّ خاضع باشند؛ (هدىً للمتّقين ) همچنان كه نور خورشيد، تنها از شيشه ى تميز عبور مى كند، نه از خشت وگِل. لذا فاسقان (104)، ظالمان (105)، كافران (106)، دل مردگان (107)، مسرفان و تكذيب كنندگان (108) از هدايت قرآن بهره مند نمى شوند.