لکلک بچه

لکلک بچه. [ ل َ ل َ ب َ چ َ / چ ِ ] ( اِ مرکب ) بچه لکلک:
هست بر لکلک ز جیلان و بقم منقار و پای
پس چرا گشت آبنوسین هر دو پر لکلک بچه.سوزنی.

( اسم ) بچ. لکلک.

💡 از پر نورسته و از پوست پیدا آمده کرده بازوها چو میخ نیشکر لکلک بچه

💡 تا نکوخواهان او در خانه دولت شوند می‌گشاید لکلک از منقار در لکلک بچه

💡 بر فراز تخت بنشسته است و می خندد چو بخت بر بداندیش رضا این عمر لکلک بچه

💡 از چه بر منقار و پای خویشتن وا کرده اند رنگ دیگر لکلک و رنگ دگر لکلک بچه

💡 همچو گنجشک از تن او برگرفتی مور کور گیرد ار منقار کودک مار بر لکلک بچه

💡 بین که همچون ریدگان باشد ز دیبا پوستشان هم ز بخت خوبشان دارد خبر لکلک بچه