فراخاست

{uplift} [زمین شناسی، ژئوفیزیک] 1. حرکت یک ساختار به سمت بالا 2. پهنۀ ساختاری مرتفعی در پوسته که با حرکات صعودی که سنگ ها را به بالا می راند، تشکیل شده باشد

۱. حرکت یک ساختار به سمت بالا ۲. پهنۀ ساختاری مرتفعی در پوسته که با حرکات صعودی که سنگ‌ها را به بالا می‌راند، تشکیل شده باشد.

💡 142- نساء / 100. سعه يعنى فرخنايى؛ يعنى مى بيند زمين خدا فراخاست و محدود نيست به آنجا كه او بوده. مراغم از ماده رغام است. زعاميعنى خاك نرم. رغام انف يعنى بينى را به خاك مالاندن. اينكه مى گويند ارغامانف در مستحب است، معنايش اين است كه انسان در سجده سرش را كه روى خاك مى گذارد،يك مقدار خاك يا چيزى از جنس خاك مثل مهر يا سنگ باشد كه سر بينى هم درحال سجده روى خاك قرار گيرد.