عیش راندن

عیش راندن. [ ع َ / ع ِ دَ ] ( مص مرکب ) عشرت کردن. خوش گذراندن:
چو سعدی عشق پنهان دار و لذت جوی و آسایش
به تنها عیش میراند که منظوری نهان دارد.سعدی.مرا پنج روز دگر مانده گیر
دو روز دگر عیش خوش رانده گیر.سعدی.گلیم بین که در آن بر چه عیش میراند
سیه گلیمی من بین که دورم از بر او.سعدی.

عشرت کردن خوش گذراندن

💡 به بنگ خوردن آن عارفان میلی شکل به عیش راندن آن صوفیان بی مقدار

💡 به بزم طامع ابله به عیش راندن او به جایگاه خرابات و خم و دردی خوار