لغت نامه دهخدا
عنبرسوز. [ عَم ْ ب َ ] ( نف مرکب ) عنبرسوزنده. آنکه عنبر می سوزاند:
ابر دیبادوز دیبا دوزد اندر بوستان
بادعنبرسوز عنبر سوزد اندر لاله زار.منوچهری.شمعهای بساط بزم افروز
همه یاقوت ساز و عنبرسوز.نظامی.|| ( اِ مرکب ) مجمری که در وی عنبر سوزانند. ( ناظم الاطباء ).