عصامی

عصامی. [ ع ِ ] ( ص نسبی ) منسوب به عصام بن شهبر صاحب نعمان. آنکه به نفس خود بالد نه به پدران. مقابل عظامی. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). در مثل گویند: کن عصامیاً و لاتکن عظامیاً. رجوع به عصام ( ابن شهبربن... )شود: در این عصامی و عظامی از جریر و متنبی چند شعر یاد داشتم نبشتم. ( تاریخ بیهقی ص 415 ).
مثل زنند که در مهتری عصامی باش
که فضل داد بر اهل عصام نفس عصام.ادیب صابر.و رجوع به عظامی شود.
عصامی. [ ع ِ ] ( اِخ ) لقب علی بن اسماعیل بن ابراهیم بن محمد اسفرایینی عصامی، از رجال بلاغت در قرن دهم هجری است. رجوع به علی عصامی شود.
عصامی. [ ع ِ] ( اِخ ) لقب عبدالملک بن جمال الدین عصامی اسفرایینی،مشهور به ملا عصام است. از علمای قرن دهم و یازدهم هجری. رجوع به عبدالملک ( ابن جمال العصامی... ) شود.
عصامی. [ ع ِ ] ( اِخ ) لقب عبدالملک بن حسین بن عبدالملک مکی عصامی، از مورخان قرن دوازدهم هجری. رجوع به عبدالملک ( ابن حسین بن... ) شود.

لقب عبدالملک ابن حسین بن عبدالملک مکی عصامی از مورخان قرن دوازدهم هجری

💡 و این تلک مردی جلد آمد و اخلاق ستوده نمود و آن مدّت که عمر یافت، زیانیش نداشت که پسر حجّامی بود. و اگر با آن نفس و خرد و همّت اصل بودی نیکوتر نمودی، که عظامی‌ و عصامی بس نیکو باشد. ولکن عظامی بیک پشیز نیرزد چون فضل و ادب نفس و ادب درس ندارد و همه سخنش آن باشد که پدرم چنین بود. و شاعر سره گفته است. شعر:

💡 مثل زنند که در مهتری عصامی باش که فضل داد بر اهل عصام نفس عصام