شورچه. [ چ ِ ] ( اِخ ) دهی از دهستان عربستان شهرستان گلپایگان است و 528 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).
شورچه. [ چ ِ ] ( اِخ ) دهی از دهستان جاپلق بخش الیگودرز شهرستان بروجرد است و 186 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).
شورچه. [ چ ِ ] ( اِخ ) دهی از دهستان جعفرآباد خاروج بخش حومه شهرستان قوچان است و 542 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).
شورچه (کنگاور). شورچه ( کنگاور )، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کنگاور در استان کرمانشاه ایران است. از شمال به شهر گودین و از جنوب به روستای قارلق بزرگ همجوار است. شغل قبلی مردم روستا کوره های آجر پزی بوده است که حدود ۵ هزار نفر به صورت مستقیم و حدود ۲۰ هزار نفر به صورت غیرمستقیم مشغول به فعالیت بودند و حتی این روستا میزبان کارگران از استان کردستان و شهرها و روستاهای همجوار بوده است. با اجرا شدن سیاست اقتصادی هدفمندی یارانه ها توسط دولت آقای احمدی نژاد همه این واحدهای تولیدی به طور کلی تعطیل شد و اکثر مردم روستا مجبور به مهاجرت به شهرهای بزرگ شدند و باقیمانده جمعیت که زنان و مردان سالمند هستند به دلیل نبود درآمد و بیمه حمایتی به صورت کارگر در زمین های کشاورزی روستاهای همجوار کار می کنند. روستای شورچه در کوه پایه آن دارای زمین کشاورزی حاصل خیز بنام قیراژ می باشد که بسیار مناسب احداث باغ میوه است و در غرب روستا زمین های حاصلخیز دیگری به مساحت ۲۴۳هکتار بنام ( قورق ) وجود دارد که به صورت غیر شفاف به افرادی اکثرا غیر بومی واگزار شده است و یکی از شاخه های رودخانه خرم رود و قنات های قدیمی که سرچشمه رودخانه و دارای تالاب منحصر به فرد و پذیرای پرندگان مهاجر مانند لک لک و درنای سیبری بود به کل از بین رفت. از اهالی سرشناس آنجا می توان به مرحوم حاج کاظم خان رضایی و مرحوم حاج کریم خان رضایی اشاره کرد.
و همچنین کوره های آجرپزی رها شده زمینهای آن که بشدت گودبرداری شده و تقریبا ۸کیلومتر مربع است و دولت می تواند از این مکان جهت ساخت دریاچه و هدایت رودخانه خرم رود و کنترل سیل جنوب کشور استفاده نماید و تبدیل به دریاچه توریستی مصنوعی شود.
قدمت روستای شورچه به حدود ده هزار سال قبل برمی گردد و دارای قبرستانهای قدیمی و غیر مسلمان به اصطلاح گبری است.
روستای شورچه دارای یکسری تپه های باستانی دوره ساسانیان که به صورت ردیفی و در نهایت به کنگاور ختم می شود و گفته شده این تپه ها پادگانهای نظامی گارد حفاظت و واکنش سریع جهت حفاظت حلقه ای از شهر کنگاور و معبد آناهیتا بوده است که باقایای آن کاملا مشهود است.
این روستا در شهر کنگاور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۹۶ نفر ( ۲۰۳ خانوار ) بوده است.
در این روستا افراد تحصیل کرده زیادی و جود دارد که همگی آنها مهاجرت کرده اند.
💡 تپه شورچه ۲ مربوط به مس وسنگ جدید- دورانهای تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کنگاور، بخش مرکزی، روستای شورچه واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۴۸۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
💡 تپه شورچه ۳ (ک - ۲۹) مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دورانهای تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کنگاور، جاده آسفالته گودین به شورچه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ فروردین ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۸۱۱۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
💡 رباط شورچه مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان قوچان، بخش مرکزی، روستای شورچه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ فروردین ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۸۲۵۶ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
💡 تپه زیر جوب ۳۳ - ک مربوط به عصر مس جدید- دوره اشکانیان است و در شهرستان کنگاور، روستای شورچه واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۶۳۶ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
💡 تپه قدیر مربوط به عصر مس و سنگ جدید- است و در شهرستان کنگاور، بخش مرکزی، روستای شورچه واقع شده و این اثر در تاریخ ۳۰ تیر ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۶۷ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
