سر مو

سرمو. [ س َ رِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) بمجاز بمعنی ذره ای. جزیی:
سال جهان گرچه بسی درگذشت
از سر مویش سرمو کم نگشت.نظامی.گروهی ضعیفان دین پروریم
سرمویی از راستی نگذریم.نظامی.

بمجاز بمعنی ذره ای. جزیی

💡 ای بسا فکرت باریک که چون موی شده‌ست وز سر زلف خوش یار ندارد سر مو

💡 - لافلش: سبحان الله، مگر از شما می‌شود چیزی دزدید. مگر شما از آن کسانی هستید که بگذارید کسی یک سر مو از مال شما را برباید. شما دار و ندارتان را پنهان کرده‌اید و شب و روز کشیکش را می‌کشید.

💡 نالهٔ ناقوس دارد هر سر مو بر تنم این سزای آن که از بتخانه می‌آید برون

💡 هر سر موی تو از غفلت به راهی می‌رود جمع کن پیش از گذشتن کاروان خویش را

💡 زلف تو کژ پیچ پیچ، هر سر موی کژت کژ بنشیند، ولیک راست نگوید جواب

💡 این که در ترقی کار تو بس که هست ذات تو را بهر سر مو صد نشان ز شان