دل غمین

لغت نامه دهخدا

دل غمین. [ دِ غ َ ] ( ص مرکب ) غمین دل. آنکه دلش گرفته باشد. با دل پر از غم:
بسان تن بی روان بد زمین
هوا چون دژم سوکیی دل غمین.اسدی.

فرهنگ فارسی

غمین دل. آنکه دلش گرفته باشد.

جمله سازی با دل غمین

💡 به شادی دو جهانش نمی‌توان دادن غمی که از تو نصیب دل غمین من است

💡 ناز است لن ترا نیش ای دل غمین مشو جز او کسی ترا ارنی گو نمیکند

💡 پای ها از دستیاری ها عنفت در کمند جان نژند دل غمین تن مستمند

💡 چو خامه معنی نازک در آستین دارم چرا ز سرزنش تیغ دل غمین دارم

💡 مرا، ز جور تو دائم دل غمینی هست دمی ز لطف توام لیک جان شادی نیست

💡 آنکه ز جور دور فلک با دل غمین رو در بقیع کرد که ای مام بیقرین