در نثار

درنثار. [ دُ ن ِ ] ( ص مرکب ) نثار کننده در. درپاش. درافشان:
خاطری درنثار چون دریا
فکرتی تیزمایه چون آذر.سنائی.دستش به ابر نیسان ماند گه سخا
گر باشد ابر نیسان زربخش و درنثار.سوزنی.

نثار کننده در در پاش در افشان

💡 چو دل و چشم و گوش‌ها ز تو نوشند نوش‌ها همه هر دم شکوفه‌ها شکفد در نثار تو

💡 یارب بحق موسی کاظم سحاب لطف آن ابر در نثار شهیدان کربلا

💡 چون قد سرو روانت بخرامد به چمن در نثار قدمش روح و روان می طلبد

💡 افکنده تیغ موج به گردن ز انفعال اینک به عذرخواهی آن دست در نثار

💡 صدف گشت هامون ز بس در نثار شد از نافه ابر آهوی مشک بار

💡 در زمستان سیم آرد در نثار زر فشاند در خزان از شاخسار