تامرا

تامرا. [ م َرْ را ] ( اِخ ) طسوجی است در جانب شرقی بغداد و دارای نهر وسیعی است که در هنگام مد، سفینه ها در آن آمد و رفت کنند. این نهر از کوههای شهر زور و کوههای مجاور آن سرچشمه می گیرد. در آغاز بیم آن میرفت چون این نهر از زمینهای سنگی بخاکی نزول کند، مجرای خود را بکند و خراب کند و برای رفع آن هفت فرسخ بستر این نهر را فرش کردند و از آن هفت نهر جدا نمودند و هر نهری برای یکی از نواحی بغداد اختصاص یافت که عبارتند از: «جلولا»، «مهروذ طابق »، «برزی »، «برازالروز»، «نهروان » و «الذنب » و آن نهر خالص است و هشام بن محمد گفت: تامرا و نهروان، دو پسر جوخی بودند که این نهر را کندند و بدین جهت بدانها منسوب شد... و تامرا و دیالی نام یک نهر است. ( از معجم البلدان ج 2 ص 354 ). رجوع به مراصدالاطلاع و قاموس الاعلام ترکی شود.

💡 مسلمان شدن مسيحى آگاه در محضر امام كاظم (ع ) يك نفر مسيحى (دانشمند و كنجكاو) به محضر امام كاظم (ع ) آمد و گفت: سىسال است كه از پروردگارم خواسته ام تامرا به بهترين دينها، و به ممتازترينبندگان خود، هدايت نمايد تا آنكه شبى در عالم خواب، شخصى مرا به مردى (به ناممطروان ) كه در (علياى دمشق ) سكونت داشت معرفى كرد، نزد او رفتم، پس از گفتگو،گفت: (اگر علم اسلام، تورات، انجيل و تمام كتابهاى آسمانى و اخبار را مى خواهىبه مدينه برو و در آنجا بپرس (موسى بن جعفر) كيست، وقتى به خدمتش رسيدى،بگو كه فلان كسى در علياى دمشق سلام رسانيد و مرا به سوى تو فرستاده است... هرچه خواهى در نزد او است...).

💡 امام پس از سخن حبيب ادامه داد:( آيا شما نبوديد كه از من خواستيد به نزد شما بيايم تامرا يارى كنيد؟) مردى از ميان جمعيت دشمن گفت: (ما نمى فهميم چه مى گويى؛اما امرعبيداللّه را بپذير تا كشته نشوى ).