گوش کش

گوش کش. [ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) کشنده گوش. که گوش را کشد و پیچاند. متوجه ساختن صاحب گوش را یا بدنبال خود کشاندن خداوند گوش را:
مر شما را سرکه داد از کوزه اش
تا نباشد عشق اوتان گوش کش.

💡 چو سوفارش آمد بپهنای گوش ز شاخ گوزنان برآمد خروش

💡 زجل زندقه جهان بگرفت گوش همت بر این زجل منهید

💡 گوش توی دیده توی وز همه بگزیده توی یوسف دزدیده توی بر سر بازار بیا

💡 پند رندان گوش کن گر عارفی جام می را نوش کن بی جم مباش