لغت نامه دهخدا
گوارش زیره. [ گ ُ رِ ش ِ رَ / رِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) درد معده را سودمند بود و هاضمه را یاری دهد و اورام ریحی را نفع رساند. صنعت آن: زیره ٔمریر صد مثقال، سداب چهل مثقال، فلفل و زنجبیل و بوره ارمنی از هر یک ده مثقال همه را بکوبند و بپزند و به عسل سرشته بر روی سنگ ریزند و به کارد ببرند.