گل پاره گان

گل پاره گان. [ گ ُ رِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان مرکزی بخش حومه شهرستان سراوان واقع در25000گزی جنوب خاوری سراوان، کنار راه فرعی کوهک به سراوان. هوای آن گرم و دارای 55 تن سکنه است. آب آن از قنات و محصول آن غلات و خرما و شغل اهالی زراعت وراه آن فرعی است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).

دهی است از دهستان مرکزی بخش حومه شهرستان سراوان

💡 نشست و ناله ز مرغان صبحخیز بخاست گشاد چهره و گل پاره کرد پیراهن

💡 ما در سماع خرقه خود چون قمیص گل پاره ز عشق سرو قباپوش می‌کنیم

💡 ما را نه برگ غنچه و نه صبر عندلیب کردیم از انتظار چو گل پاره پیرهن

💡 گل پاره پاره شد ز غم رشگِ تازه، باز از بلبلان شنیده مگر گفت‌وگوی او

💡 یک صبح، سینه چاک گذشتی ز گلستان گل پاره کرده است گریبان، به بوی تو

💡 چرا دراعه گل پاره پاره ست دهان پر شعله و دل پر شراره ست