لغت نامه دهخدا
کوچه گدا. [ چ َ / چ ِ گ َ ] ( اِ مرکب ) کوچه ای که در آن گدایان مسکن دارند. ( ناظم الاطباء ).
کوچه گدا. [ چ َ / چ ِ گ َ ] ( اِ مرکب ) کوچه ای که در آن گدایان مسکن دارند. ( ناظم الاطباء ).
کوچه که در آن گدایان مسکن دارند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بگو که: قاسم بیچاره کلب کوچه ماست چه کم شود که ز جودت گدا شود سلطان؟
💡 بستند اهل جاه در خانهای خود در کوچه های شهر صدای گدا نماند
💡 گفتم ز در خویش مران، گفت که بگذر زین کوچه که داند که چو تو چند گدا رفت؟