کوه بر

کوه بر. [ ب ُ ] ( نف مرکب ) سنگتراش در کوه. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

سنگتراش در کوه

💡 یکی مرغ دیدم چو کوه گران که از هیبتش خیره گشتی روان

💡 برق با سرعت عزمت همه صبرست و سکون کوه با صدمه حکمت همه سیرست و شتاب

💡 چو دیده بسته یکدم آرمیدند به دم خود را فراز کوه دیدند

💡 بسان ابر آذاری خروشان فرود آمد ز کوه آشفته اکوان

💡 که چندانی غم و اندوه دارم که گوئی بر دلی صد کوه دارم

💡 هژبران به دشت و گوزنان به کوه شده غرقه‌خون گرو‌ها گروه