چهره درهم کشیدن. [ چ ِ رَ / رِ دَ هََ ک َ / ک ِ دَ ] ( مص مرکب ) چین و شکن بر چهره آوردن.روی درهم کشیدن. گره بر جبین افکندن بسبب ناملایمی وادراک رنجی یا کردار و گفتار ناموافقی:
من نه آن رندم که چون بر دوش بار غم کشم
دیده را بر هم فشارم چهره را در هم کشم.باقر کاشی ( از مجموعه مترادفات ).رجوع به اخم کردن و ابرو درهم کشیدن شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 پيامبر خدا(ص ) زبان خود را از غير سخنان مورد لزوم باز مى داشت. با مردم انس مىگرفت و آنان را از خود دور نمى كرد. بزرگ هر قومى را گرامى مى داشت و او را (درصورت لزوم و صلاحيت ) بر قومش حاكم مى نمود. از مردم پرهيز مى كرد بى آنكهبدخلقى كند و يا چهره درهم كشد (يعنى در عين اختلاط و آميزش مواظب بود) از يارانشدلجويى مى كرد و از حال آنان پرسش مى نمود.
💡 عاصم را به حضور حضرت على (ع ) آوردند، حضرت تا او را ديد چهره درهم كشيد وفرمود: (از همسرت خجالت نكشيدى، و به فرزندانت رحم ننمودى ؟ گمان مى كنى كهخداوند چيزهاى خوب و پاكيزه را براى تو حلال كرده ولى نمى خواهد تو از آنها بهرهمند گردى، تو در نزد خدا پست تر از آن هستى كه چنين نسبتى به او بدهى، مگر خداوندنمى فرمايد:
💡 و همچنين چگونه ممكن است اجتماعى پيدا شود كه به خود اجازه دهد در برابر تظاهر بهكار زشت و شنيع بى تفاوت باشد و چهره درهم نكشد؟ به هيچ وجه ممكن نيست، هراجتماعى به هر طورى كه فرض شود، در مقابلعمل زشت اظهار تنفر مى كند، و اين همان حياء است كه از شاخه هاى عفت است.
💡 چهره درهم كشيد و پشت بگردانيد كه چرا مرد نابينايى نزد وى آمد تو چه مى دانى شايدقلب او با پذيرفتن اسلام پاك گردد و تذكر به او سود دهد؟ اما آنكه بى نيازى نشانمى دهد تو بدو اقبال مى كنى با آن كه اگر اسلام نپذيرد بر تو گناهى نيست اما آنكهشتابان نزد تو آمده و مى ترسد، تو از او غفلت مى ورزى چنين مكن كه اين قرآنتذكرايست هر كه خواهد آن را ياد (102) گيرد!!....
💡 ((آن كافر فكر كرد و انديشه بدى كرد. مرگ بر او، انديشه بدى كرد. باز هم مرگبر او، چه فكر خطايى كرد باز انديشه كرد و روترش كرد و چهره درهم كشيد سپس روىگرداند و تكبر كرد و گفت اين قرآن به جز سحر نيست. اين آيات گفتار بشرى بيشنيست.))
💡 (خـداونـدا! نـاتـوانـى و نارسائى خودم و بى حرمتى مردم را به پيشگاه تو شكايت مىكـنم، اى كسى كه از همه رحيمان رحيمترى، تو پروردگار مستضعفين و پروردگار منى،مـرا بـه كـه وا مـى گـذارى ؟ بـه افـراد دور دسـت كـه با چهره درهم كشيده با من روبروشوند؟ يا به دشمنانى كه زمام امر مرا به دست گيرند؟ پروردگارا! همين اندازه كه تواز من خشنود باشى مرا كافى است ).
