پیش دین

پیش دین. ( ص مرکب ) پیشوای دین. ( آنندراج ). || سابق در دین.

( صفت ) ۱- سابق در دین. ۲- پیشوای دین.

💡 دین گرامی شد بدانا و بنادان خوار گشت پیش نادان دین چو پیش گاو باشد یاسمن

💡 پیش صوفی گذرو، گریه خونین، فرمای تا به خون دست بشوید دلش از دین داری

💡 دین گرامی شد به دانا و، به نادان خوار گشت پیش نادان دین چو پیش گاو باشد یاسمن

💡 بگشاد به دین درون در حیلت برساخت به پیش خویش بازاری

💡 حق عیاندان پیش درویشان دین گه شده پیدا بآن و گه باین