پس فکندن

پس فکندن. [ پ َ ف َ / ف ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) رجوع به پس افکندن شود.

( مصدر ) پس افکندن

💡 دستگیری می کند بهر فکندن خلق را نخل از بهر بریدن می نشاند روزگار

💡 سپر فکند فلک پیش آه من صائب علاج دشمن غالب فکندن سپرست

💡 نگون فکندن اعدا و برکشیدن دوست تو را نباشد پروا، بآسمان فرمای

💡 در ملک خویش رخنه فکندن ز عقل نیست زنهار بسته دار زبان سؤال را

💡 ز مرگ پسر روز او شد چو نیل همی خواست خود را فکندن ز پیل

💡 یکی بتیر فکندن بسان ارش نیو یکی بدرع دریدن بسان رستم زر