پر روشنان

پرروشنان. [ پ َ ش َن ْ نا ] ( ص ) مصحف ویرویشنیکان. مؤمنان. رجوع به بَررَوِشنان و پرپروشان شود.

مصحف ویرویشنیکان

💡 وز پی نظّارۀ خیل تو زین مینا تتق روشنان بر بام سقف هفت طارم آمده

💡 این گنده پیر دنیا چشمک زند ولیکن مر چشم روشنان را از وی ملال گیرد

💡 کبریای عشق بادا بینوایان را حرام روشنان چرخ را گر زیور افسر کنند

💡 تا فلک گفتا ز نعل مرکبانش من بهم روشنان خاک سیاهش در دهان افشانده‌اند

💡 روشنان فلکی را اثری در ما نیست حذر از گردش چشم سیهی باید کرد

💡 ما سر تیره بختی خود را نیافتیم تا روشنان عالم بالا چه دیده اند