وفات حضرت معصومه

[ویکی فقه] دهم ماه ربیع الثانی سالروز رحلت حضرت فاطمه معصومه (سلام الله علیها) می باشد.
حضرت معصومه یکسال پس از ورود برادرش حضرت امام رضا (علیه السّلام) به ایران به همراه عده ای از برادران و خواهران و عده دیگری از خویشان به منظور دیدار امام رضا (علیه السّلام) وارد ایران شدند. جعفر مرتضی عاملی می نویسد:«حضرت معصومه در راس یک قافله ۲۲ نفری متشکل از علویان و برادران امام رضا (علیه السّلام) برای دیدار با آن امام همام رهسپار ایران گردید»
انتقال به قم
البته برخی از پژوهشگران تعداد افراد این کاروان را حدود ۴۰۰ نفر نوشته اند و قائلند ۲۳ نفر از آنان در ساوه کشته شدند. پس از آنکه حضرت معصومه و همراهیان ایشان به ساوه رسیدند، ماموران حکومتی با آن ها درگیر شدند و بسیاری از افراد این قافله را به شهادت رساندند. در همین زمان حضرت معصومه بیمار شد. از خادمش پرسید: از اینجا تا قم چقدر فاصله است؟ خادم عرض کرد: ۱۰ فرسخ. حضرت فرمود: مرا از اینجا به قم منتقل کن. در همین زمان موسی بن خررج که از بزرگان آل سعد و از شیعیان قم بود به خدمت حضرت معصومه مشرف شد و زمام ناقه او را گرفت و به سرای خویش فرود آورد.
علت بیماری
برخی از محققان معتقدند که حضرت معصومه (سلام الله علیها) در ساوه، مسموم شد و سپس با حالت بیماری وارد قم شد. و پس از مدت کوتاهی به شهادت رسید. محمدی اشتهاردی می نویسد:«مطابق نقل بعضی مسموم نمودن حضرت توسط زنی در ساوه انجام شد».
قول دیگر
...

💡 و بـعـد از سـه روز و به روايتى سى وپنج روز، وفات حضرت خديجه رضى اللّه عنهاواقـع شـد و رسـول خـدا صـلى اللّه عـليـه و آله و سـلم او را بـه دسـت خـويش در (حَجُون)(165)مـكـّه دفـن كـرد و بـعـد از وفـات ابـوطالب و خديجه رضى اللّه عنهماچـنـدان غـمـنـاك بـود كـه از خـانـه كـمـتـر بـيـرون شـد و از ايـن روى آنسال را عامُالْحزْن نام نهاد. اميرالمؤ منين عليه السّلام در مرثيه آن دو بزرگوار فرموده:

💡 مـؤ لف گـويـد: كـه گـذشـت در ذكر وفات حضرت صادق عليه السلام كه ابوحمزه بهزيـارت قـبـر امـيـرالمـؤ مـنـيـن عـليه السلام مشرف مى گشته و نزديك آن تربت مقدس ‍ مىنشسته و فقهاى شيعه خدمتش جمع مى گشتند و از جنابش اخذ حديث و علم مى نمودند.

💡 مـعـلوم بـاد كـه مـنـصـور بـن جـمـهـور از جـانـب يـزيـد بـن وليـد امـوى درسـال يـك صـد و بـيـسـت و شـشـم بـعـد از عـزل يـوسـف بـن عـمـر دوسال بعد از وفات حضرت باقر عليه السلام در كوفه ولايت يافت و ممكن است كه جابررحـمـهم اللّه در آن خبرها كه از وقايع آتيه كوفه از امام عليه السلام شنيده است به ايناخبار خبر كرده باشد.

💡 اين روايت مخالف اقوام مشهوره و تواريخ مضبوطه است چه آنكه (عبدالملك ) در سنه86 وفات كرد و وفات حضرت باقر عليه السلام را ازسال صدوچهارده تا صدوهفده ذكر كرده اند و آن در ايام خلافت (هشام بن عبدالملك )بوده و شايد از روايت لفظ (هشام ) سقط شده باشد و آن زين زهر آلود را (هشام بنعبدالملك ) فرستاده باشد. والله العالم.

💡 بدانكه در روز وفات حضرت زهراء، اختلاف بسيار است و اظهر نزد احقر، آنستكه بقاىآنمظلومه بعد از پدر بزرگوارش، نود و پنج روز بوده و در اين روز وفات كرده و ازبراى هفتاد و پنج، وجهى توان ذكر كرد كه جاى ذكرش ‍ نيست، لكن خوبستعمل شود بهر دو روايت در عزاى آنمظلومه و اقامه مصيبت.

💡 كسانى ديگر از بزرگان فقها و محدثان شيعه و همچنين بسيارى از تاريخ نگاران نيزآغاز غيبت صغرى را از زمان تولد حضرت مهدى، عليه السلام، محاسبه كرده اند، اماگروهى نيز ابتداى غيبت صغرى را سال 260 ق. يعنىسال وفات حضرت امام حسن عسكرى، عليه السلام، گرفته اند كه بدين ترتيب مدتغيبت صغرى قريب به 69 سال خواهد بود.