واپس دل

واپس دل. [ پ َ دِ ] ( ص مرکب ) نگران. مضطرب. دل واپس:
چونکه قبضی آیدت ای راهرو
آن صلاح تست واپس دل مشو.مولوی.

نگران مظطرب

💡 زناله تا نفس واپسین یقینم نیست که دامن‌که به دست فشانده می‌گیرم

💡 تا چند به مویی دلم آویخته باشد واپس ده اگر زلف تو در کار ندارد

💡 در واپسین سال‌ها، بسیار مورد توجه بود و به‌ویژه کُنت هِرمان فون پوکلِر-موسکاو از مشوقانِ بنام او بود.

💡 زاغاز صبح خلقت تا روز واپسین حزم تو دید صورت اشیا به یک نظر

💡 والله به جان سید مستان که همدمم جام می است تا نظر واپسین بود