نیکو مزاج

نیکومزاج. [ م ِ ] ( ص مرکب ) نیک مزاج. ( فرهنگ فارسی معین ). نیک محضر. خوش محضر. خوش مشرب.

(صفت ) ۱ - آنکه دارای مزاج سالمی است. ۲ - خوش خوی خوش مشرب.

💡 مزاج را دل او راستی‌ کند تعلیم طِباع‌ را کف او نیکوی کند تلقین