میرزا ابراهیم ادهم

[ویکی شیعه] میرزا ابراهیم ادهم (درگذشته ۱۰۶۰ق/۱۶۵۰م)، فرزند میرزا محمد رضی آرتیمانی، از شعرای شیعه مذهب و قلندروش عصر صفویه و از شاگردان میرمحمدباقر داماد استرآبادی اصفهانی بود. میرزا ابراهیم ادهم، ابیاتی در ستایش اهل البیت(ع) سروده است و گفته شده که دیوان مختصری هم داشته است.
او در آرتیمان تویسرکان به دنیا آمد. با توجه به تاریخ درگذشت وی (۱۰۶۰ق) و اینکه در هنگام مرگ ۴۰ سال داشته، می توان گفت که در حدود سال ۱۰۲۰ق/۱۶۱۱م زاده شده است. ادهم در خانواده ای اهل شعر و ادب پرورش یافت. پدر وی میرمحمدرضی از شاعران صوفی مشرب بود که در اصفهان به جمع میرزایان دفتر شاه عباس اول درآمد و سپس با زنی از خاندان صفوی ازدواج کرد. از این روی میرزا ابراهیم ادهم از جانب مادر، صفوی بود.
از تحصیلات او اطلاع چندانی در دست نیست. جز آنکه چندی نزد میرمحمدباقر داماد استرآبادی اصفهانی شاگردی کرد و سپس رهسپار هند شد و به پایمردی حکیم داوود، معروف به تقرب خان از امرای عهد شاه جهان، به دربار راه یافت و با یکی از نوادگان شاه ازدواج کرد. او به سبب ارتکاب مناهی و حرکات ناشایست، منزلت خویش را از دست داد و به زندان افتاد و سرانجام در شاه جهان آباد (دهلی) درگذشت. به روایتی دیگر کشته شد.

💡 میرزا ابراهیم خان باغمیشه‌ای ملقب به شرف‌الدوله و مشهور به کلانتر، یکی از رجال سرشناس و معروف آذربایجان و همچنین نمایندهٔ مردم تبریز در مجلس شورای ملی در دورهٔ اول بوده‌است.

💡 در ذی القعهد سال ۱۳۱۳ قمری به اتفاق میرزا ابراهیم خان و برادر کوچک خود میرزا احمدخان کجوری کالجی به سوی تهران حرکت کردند لکن بر اثر سعایت اطرافیان عین الدوله که، بی سببی معقول، قصد آزار او و میرزا ایراهیم خان را داشتند هر سه پیش عین الدوله رفتند.

💡 از جمله وصف‌های جالب توجهی که در قرن گذشته از بارفروش شده یکی در سفرنامهٔ استرآباد و مازندران و گیلان تألیف میرزا ابراهیم نامی است که از ۱۲۷۶ تا ۱۲۷۷ نوشته شده‌است» به گفتة میرزا ابراهیم شهر در آن زمان ۳۵ محله داشته‌است.