ملک بان

ملک بان. [ م ُ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) نگهبان ملک. حافظ مملکت. کشوردار. فرمانروا:
ملک بانان را نشاید روز وشب
گاهی اندر خمر و گاهی در خمار.سعدی.

نگهبان ملک حافظ مملکت. کشور دار.