معنی ملوک طبع

لغت نامه دهخدا

ملوک طبع. [ م ُ طَ ] ( ص مرکب ) آنکه سرشت شاهان دارد. منیعالطبع. بلندهمت:
در این زمین که تو هستی ملوک طبعانند
که ملک روی زمین پیششان نیرزد لاش.سعدی.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 خدایگان جهان سیف دولت آنکه به طبع نهاده اند به فرمان او ملوک رقاب

💡 اگرچه هست خطاب من از ملوک امیر تورا به‌طوع رهی گشتم و به طبع غلام

💡 زمانه آذر و طبع ملوک یاقوتست کسی نبیند یاقوت تفته در آذر