مدیح خوانی
مدیحخوانی یا مداحی به معنای خواندن اشعار یا نثرهایی است که در ستایش و تمجید از شخصیتهای مذهبی، به ویژه اهل بیت (علیهمالسلام) و دیگر شخصیتهای دینی و معنوی، انجام میشود. این عمل در مراسمهای مذهبی، مجالس سوگواری، جشنها و مناسبتهای خاص صورت میگیرد و هدف از آن، ابراز محبت و ارادت به این شخصیتها و یادآوری فضائل و ویژگیهای آنهاست.
ویژگیهای مدیحخوانی
شعر و نثر: مدیحخوانی شامل اشعار و نثرهایی است که به موضوعات مذهبی، دینی و تاریخی مربوط میشود.
احساسات و عواطف: مداحان تلاش میکنند با خواندن مدح و مرثیه، احساسات و عواطف حضار را تحت تأثیر قرار دهند و فضای معنوی و احساسی ایجاد کنند.
مناسبتها: مدیحخوانی در مراسمهای مختلفی مانند محرم، صفر، ولادتها و شهادتهای اهل بیت (علیهمالسلام) و دیگر مناسبتهای مذهبی برگزار میشود.
نقش اجتماعی: مداحان نقش مهمی در حفظ فرهنگ و ارزشهای دینی دارند و میتوانند به ترویج معارف اسلامی کمک کنند.
مترادفها
ستایشگری، مدح گفتن، تعریف کردن
متضادها
هجو، سرزنش، نقد
لغت نامه دهخدا
مدیح خوانی. [ م َ خوا / خا] ( حامص مرکب ) مداحی. مدیح خواندن. عمل مدیح خوان.
فرهنگ فارسی
مداحی
جمله سازی با مدیح خوانی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مدح او خوان گر قران خواندن ندانی از قیاس تا همی خوانی مدیح او همی خوانی قران