مدل رشد ناحیه ای

💡 در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ تئوری رشد درونزا به رقابت با تئوری رشد نئوکلاسیک برخاست. این مجموعه از مدل‌ها رشد اقتصادی را با عوامل دیگری توضیح می‌دهد مثل: افزایش بازگشت به مقیاس سرمایه و یادگیری از طریق انجام دادن، که به صورت درونزا بر آن‌ها تأکید شده‌است به جای بهبود تکنولوژیکی برون نگری که در مدل رشد سولو بر آن تأکید شده‌است.

💡 مدل رشد نئوکلاسیک توضیحی از چگونگی تعیین توزیع درآمد بین سرمایه و کار در بازارهای رقابتی در سطح اقتصاد کلان و در طول زمان همگام با تغییر فناوری و تغییرات در حجم سهام و نیروی کار ارائه می‌دهد. تحولات جدید در زمینه تمایز بین سرمایهٔ انسانی و سرمایهٔ فیزیکی و همچنین بین سرمایهٔ اجتماعی و سرمایهٔ شخصی به تحلیل توزیع عمق بخشیده‌اند.

💡 بسیاری از تحلیل‌های نظری و تجربی رشد اقتصادی، نقش اصلی را به سطح سرمایه انسانی یک کشور نسبت می‌دهند که به عنوان مهارت‌های جمعیت یا نیروی کار تعریف می‌شود. سرمایه انسانی در هر دو مدل رشد نئوکلاسیک و درون‌زا لحاظ شده‌است.

💡 رشد جمعیت تغییر در جمعیت گونه‌ای از موجودات در بازه‌ای از زمان است. در زیست‌شناسی، رشد جمعیت برای اشاره به هر موجود زنده شناخته شده‌ای بکار می‌رود، اما در این نوشتار عمدتاً به رشد جمعیت بشر در جمعیت‌شناسی پرداخته می‌شود. مدل رشد مالتوس، مدل لجستیک و مدل رشد سولو نمونه‌هایی از مدل‌های ساده برای رشد جمعیت هستند.

💡 اقتصاددانان برای تحلیل تغییرات ساختاری در مناطق مختلف کشور، از مدل رشد ناحیه ای با استفاده از داده‌های آماری جدید بهره می‌برند.

💡 پیاده‌سازی مدل رشد ناحیه ای در برنامه‌ریزی‌های شهری به مدیریت بهتر منابع و توسعه پایدار در مناطق محروم کمک شایانی می‌کند.

💡 محققان دانشگاه برای درک بهتر توزیع درآمد، مدل رشد ناحیه ای را بر روی چندین استان مختلف در طول ده سال آزمایش کردند.