مدایح رضوی در شعر فارسی

[ویکی نور] مدایح رضوی(ع) در شعر فارسی. مرحوم احمد احمدی بیرجندی مجموعه کتاب هایی درباره اشعار شاعران فارسی گوی درباره اهل بیت(علیهم السلام) تنظیم و جمع آوری کرده که این اثر یکی از آنهاست. در این کتاب که با همکاری سید علی نقوی زاده تنظیم شده است، اشعاری در باره فضائل و مراثی امام رضاعلیه السلام از 72 شاعر قدیم و جدید جمع آوری و ارائه شده است. برخی از این شاعران عبارتند از: ملاحسن کاشی، ابن حسام خوسفی، وصال شیرازی، بهجتی شفق و نصر الله مردانی.
مؤلفان پیش از نقل اشعار، مختصری از شرح حال شاعر را ذکر می کند. در پایان کتاب نیز بخشی را به معانی لغات و ترکیبات اختصاص داده و آنها را توضیح می دهد.
احمد بیرجندی در آثار مستقل دیگری به مناقب دیگر اهل بیت از امام حسین(ع) تا امام حسن عسکری(ع) با عنوان مراثی و مناقب اهل بیت پرداخته و همچنین اشعار مربوط به پیامبر، امیر مؤمنان و حضرت زهرا را به طور مستقل منتشر کرده است.
مطالعه کتاب ‏مدایح رضوی(ع) در شعر فارسی در پایگاه کتابخانه دیجیتال نور

💡 ۲. سه‌گانی در سه شاخهٔ کلاسیک، نیمایی و سپید سروده می‌شود و از هر جهت مطابق مقتضیات شعر فارسی است، ولی هایکو در اصل ژاپنی آن، وزن مورایی و عموماً با پنج مورا برای سطر اول، هفت مورا برای سطر دوم و پنج مورا برای سطر سوم دارد و آنچه به نام هایکو در شعر فارسی پیدا می‌کنیم، هایکو نیست، بلکه هایکوواره‌های سپیدی است که تنها به تقلید از هایکو پدید می‌آید.

💡 با انتشار کتاب طرح از احمدرضا احمدی، نوع دیگری از شعر — که از دیرباز با هوشنگ ایرانی آغاز شده بود — با نام شعر موج نو، در شعر فارسی تثبیت شد و جریان چشمگیری به دنبال آورد. پس از احمدی گروهی از شاعران شعر موج نو به شعر هوشنگ ایرانی بیشتر نزدیک شدند و سعی کردند به احیای آن بپردازند که به «شعر دیگر» منجر شد.

💡 به گفته دانشنامه اسلام دست کم از قرن سوم هجری و پیش از نظامی، گاه و بیگاه ردپاهایی از لیلی و مجنون در مثنوی‌ها و اشعار صوفیانه فارسی به چشم می‌خورد. حشمت موید با تأیید این مطلب اضافه می‌کند که این حکایت تا پیش از نظامی، تنها یک حکایت محلی بوده است. از اشاره‌های قدیمی به لیلی و مجنون در شعر فارسی می‌توان به این بیت رابعه قزداری (حدود دو قرن پیش از نظامی) اشاره کرد.