مجله بانک ملی ایران

[ویکی فقه] بانک ملی ایران، مجله، نخستین نشریه اقتصادی ایران که اداره آمار و بررسی های اقتصادی بانک ملّی ایران زمینه انتشار آن را فراهم آورد.
در اولین شماره این نشریه (بهمن ۱۳۱۲)، ادعا شده است که در این مجله از کلیه مباحث اقتصادی و مالی و امور راجع به تجارت و صناعت و فلاحت ایران و مسائل بانکی و اسعار و پول کشور و همچنین وقایع مهم اقتصادی عالم بحث می شود. 
در مجله بانک ملی ایران، علاوه بر مقالات ثابتی چون اخبار و اطلاعات اقتصادی دنیا و اوضاع اقتصادی ایران و بازار اسعار و بازار پول و تصویبنامه های جدید مالی و اقتصادی، در هر شماره مقالات ویژه ای نیز درباره اوضاع کشاورزی و صنعتی و تجاری کشور و همچنین اوضاع تجاری شهرها و ولایات، براساس گزارش های شعب بانک در آن ها، منتشر می شد. 
شاخص قیمتها و هزینه زندگی در ایران، که برای مطالعات اقتصادی و تطبیقی اقتصاددانان حائز اهمیت است، از بدو انتشار، در این مجله درج شده است. 
این مجله مستقیماً به مباحث روز ایران نمی پرداخت، ولی چون معتبرترین نشریه آماری و اقتصادی کشور بود، تحولات اقتصادی کشور را منعکس می کرد. 
مجله بعد از تاسیس بانک مرکزی ایران
به موجب قانون ۷ خرداد ۱۳۳۹، بانک مرکزی ایران تأسیس شد و بخشی از عملیات بانکی، از جمله اداره بررسی های اقتصادی، از بانک ملی ایران به بانک مرکزی ایران انتقال یافت و مجله بانک مرکزی ایران بتدریج از لحاظ بررسی های اقتصادی و آماری جایگزین مجله بانک ملی ایران شد.
نوع اتشار
مجله بانک ملی ایران در ادوار گوناگون به صورت ماهنامه و دو ماهه نامه و فصلنامه انتشار یافت و آخرین شماره ای که از آن دیده شده، و احتمالاً آخرین شماره آن است، شماره مسلسل ۲۸۸، سال چهلم، مورّخ سه ماهه دوم ۱۳۵۱ ش است. 
 

💡 یکی از کارمندان سابق ادارﮤ اطلاعات و جهانگردی می‌گوید: «این سازمان‌ها و اداره‌ها شامل شهرداری، پست و تلگراف، کارخانه قند یاسوج، فرمانداری، بخشداری، سازمان ترویج کشاورزی، سازمان اوقاف، شعبه بانک ملی و صادرات، ادارﮤ اطلاعات و جهانگردی و واحدهای دندان‌پزشکی بود. درمانگاه سازمان شاهنشاهی و خدمات اجتماعی، ﺗﺄسیس ۱۳۳۷، تنها اداره‌ای بود که پیش از فرمانداری کل تشکیل­ شد» (افشون، مصاحبه شماره ۱).

💡 در سال ۱۹۶۷، معماری ابوظبی تحت هدایت زاید بن سلطان آل نهیان توسط کاتسوهیکو تاکاهاشی معمار ژاپنی برنامه‌ریزی شد. در مناطق با تراکم بالای جمعیت، در میان آسمان خراش‌های مشهور شهر، مقدار زیادی ساختمان متوسط و بلند وجود دارد. برج‌های اتحاد، مقر بانک ملی ابوظبی، برج مرجع سرمایه‌گذاری ابوظبی، مقر الدار و کاخ امارات به شدت تحت تأثیر میراث عربی آن قرار دارند.